Halakhah do Rosz ha-Szana 3:8
וְהָיָה כַּאֲשֶׁר יָרִים משֶׁה יָדוֹ וְגָבַר יִשְׂרָאֵל וְגוֹ' (שמות יז), וְכִי יָדָיו שֶׁל משֶׁה עוֹשׂוֹת מִלְחָמָה אוֹ שׁוֹבְרוֹת מִלְחָמָה. אֶלָּא לוֹמַר לְךָ, כָּל זְמַן שֶׁהָיוּ יִשְׂרָאֵל מִסְתַּכְּלִים כְּלַפֵּי מַעְלָה וּמְשַׁעְבְּדִין אֶת לִבָּם לַאֲבִיהֶם שֶׁבַּשָּׁמַיִם הָיוּ מִתְגַּבְּרִים. וְאִם לָאו, הָיוּ נוֹפְלִין. כַּיּוֹצֵא בַדָּבָר אַתָּה אוֹמֵר (במדבר כא), עֲשֵׂה לְךָ שָׂרָף וְשִׂים אֹתוֹ עַל נֵס, וְהָיָה כָּל הַנָּשׁוּךְ וְרָאָה אֹתוֹ וָחָי. וְכִי נָחָשׁ מֵמִית, אוֹ נָחָשׁ מְחַיֶּה. אֶלָּא, בִּזְמַן שֶׁיִּשְׂרָאֵל מִסְתַּכְּלִין כְּלַפֵּי מַעְלָה וּמְשַׁעְבְּדִין אֶת לִבָּם לַאֲבִיהֶן שֶׁבַּשָּׁמַיִם, הָיוּ מִתְרַפְּאִים, וְאִם לָאו, הָיוּ נִמּוֹקִים. חֵרֵשׁ, שׁוֹטֶה, וְקָטָן, אֵין מוֹצִיאִין אֶת הָרַבִּים יְדֵי חוֹבָתָן. זֶה הַכְּלָל, כֹּל שֶׁאֵינוֹ מְחֻיָּב בַּדָּבָר, אֵינוֹ מוֹצִיא אֶת הָרַבִּים יְדֵי חוֹבָתָן:
(Wj 17:11): „A gdy Mojżesz podniósł rękę, Izrael zwyciężył itd.” [Ponieważ rola intencji została omówiona powyżej, naucza się tutaj, że kiedy ktoś kieruje swoje serce do swego Ojca w niebie, on zwycięża.] Czy to ręka Mojżesza wywołała wojnę, czy ją zatrzymała? Chodzi raczej o to, aby tak długo, jak Izrael patrzył z góry i oddawał swe serca swojemu Ojcu w niebie, odnosili zwycięstwo; w przeciwnym razie zostali pokonani. Równoległy przykład (Lb 21: 8): „Uczyń sobie ognistego węża i umieść go na palu; a będzie, wszyscy, którzy zostaną ukąszeni, zobaczą go i ożyją”. Czy wąż dzierży moc życia i śmierci? Intencją jest raczej to, że kiedy Izrael spojrzał w górę i oddał swe serca Ojcu w niebie, zostali uzdrowieni; w przeciwnym razie zostali unieważnieni. Głuchoniemy, imbecyl i nieletni nie mogą wpływać na wypełnienie obowiązku wielu. Taka jest zasada: kto sam nie jest do czegoś zobowiązany, nie może wpłynąć na wypełnienie zobowiązania wielu (w tym).